سه شنبه, ۲۴ بهمن ۱۴۰۲ / قبل از ظهر / | 2024-02-13
کد خبر: 12118 |
تاریخ انتشار : ۱۲ آذر ۱۴۰۲ - ۱۴:۴۸ | ارسال توسط :
39 بازدید
۰
3
ارسال به دوستان
پ

آموزش شیمی و تجربه مستقیم دانش‌آموزان از واکنش‌های شیمیایی از اهمیت بسیاری برخوردار است. واکنش‌های شیمیایی اهمیت زیادی از نظر درک تئوری شیمیایی، تشخیص مواد شیمیایی و نحوه عملکرد آن‌ها دارند. تجربه مستقیم از این واکنش‌ها می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا مفاهیم شیمی را بهتر درک کرده و از طریق تجربه‌های عملی، یادگیری خود […]

آموزش شیمی و تجربه مستقیم دانش‌آموزان از واکنش‌های شیمیایی از اهمیت بسیاری برخوردار است. واکنش‌های شیمیایی اهمیت زیادی از نظر درک تئوری شیمیایی، تشخیص مواد شیمیایی و نحوه عملکرد آن‌ها دارند. تجربه مستقیم از این واکنش‌ها می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا مفاهیم شیمی را بهتر درک کرده و از طریق تجربه‌های عملی، یادگیری خود را تقویت کنند. به عنوان یک روش آموزشی تعاملی، این تجربه‌ها می‌توانند علاوه بر درک مفاهیم شیمی، علاقه دانش‌آموزان را نسبت به این رشته تقویت کنند و ایجاد ارتباط بین نظریه و عملی را تسهیل کنند.

قبل از انجام واکنش‌های شیمیایی، محیط آزمایشگاه و شرایط انجام کار بسیار حائز اهمیت می‌باشد. رعایت یک سری قوانین و دستورالعمل‌ها در این زمینه زمینه‌ی لازم برای ایمنی و اجرای موفقیت‌آمیز واکنش‌ها است. از اهمیت این موضوع برای حفظ ایمنی همه‌ی افراد در آزمایشگاه و جلوگیری از وقوع حوادث شیمیایی چنانچه می‌گذرد. از طرفی، شناخت دقیق از محیط آزمایشگاه و تدابیر ایمنی مرتبط با آن باعث افزایش بهینه کارایی و کاهش مخاطرات ناشی از واکنش‌های شیمیایی می‌گردد.

ایمنی در آزمایشگاه یکی از مهم‌ترین مسائل در آموزش شیمی است. این موضوع بسیار اهمیت دارد زیرا که دانش‌آموزان باید با محیط‌های خطرناک و مواد شیمیایی آشنا شوند اما به یک شیوه‌ی ایمن و مطمئن. آموزش در مورد استفاده صحیح از لباس‌های ایمنی، تهویه مناسب آزمایشگاه، و استفاده از مواد شیمیایی در فضای آموزشی اهمیت بسیاری دارد. توضیح دادن کاربرد واکنش‌های شیمیایی در فضای آموزشی نیز به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا ارتباط بین تئوری و عملی را بهتر درک کنند و بتوانند در مواقع دیگر از این تجربیات استفاده کنند.

واکنش‌های شیمیایی کم خطر برای درک بهتر دانش آموزان
واکنش‌های شیمیایی کم خطر برای درک بهتر دانش آموزان

بخش اول: واکنش سرکه و باکینگ سودا (بی‌کربنات سدیم)

توضیح شیمیایی: اسیدها و بازها

اسید: اسیدها به ترکیباتی گفته می‌شود که در واکنش با بازها یون‌هیدروژن (H⁺) تولید می‌کنند. اسیدها معمولاً به عنوان ترکیباتی تشخیص داده می‌شوند که دارای خواصی مانند خنثی کردن بازها، ترکیب با فلزات و تأثیرات خورنده بر روی مواد مختلف هستند. برخی از نمونه‌های معروف اسیدها شامل اسید سولفوریک (H₂SO₄) و اسید هیدروکلریک (HCl) می‌باشد.

باز: بازها ترکیباتی هستند که در واکنش با اسیدها، یون‌های هیدروکسید (OH⁻) یا دیگر یون‌های نیتروژن یا کربن معمولاً به عنوان محصولات تولید می‌کنند. این ترکیبات از نظر شیمیایی به عنوان مواد آلی یا غیرآلی تشخیص داده می‌شوند. کلیدی‌ترین و معروف‌ترین نمونه از بازها هیدروکسید سدیم (NaOH) می‌باشد.

معادله واکنش و مکانیسم واکنش بی‌کربنات سدیم

واکنش سرکه (اسید است) با باکینگ سودا (بی‌کربنات سدیم) یک واکنش نوعی اسید-باز است که معادله آن به صورت زیر است:

CH3COOH + NaHCO3 -> CH3COONa + H2O + CO2

این واکنش به وضوح نشان می‌دهد که وقتی سرکه (اسید) با باکینگ سودا (باز) واکنش می‌کند، آب، دی‌اکسید کربن و نمک (CH3COONa) تولید می‌شوند.

کاربردهای عملی و آموزشی بی‌کربنات سدیم

بی‌کربنات سدیم یا همان باکینگ سودا، کاربردهای گسترده‌ای در حوزه‌های مختلفی از جمله آشپزی، شیمی، بهداشت و بهبود خانگی دارد. در آموزش، بی‌کربنات سدیم معمولاً به عنوان یک ترکیب شیمیایی مورد استفاده در آزمایشگاه‌ها و کلاس‌های آموزش علوم استفاده می‌شود، به عنوان یک مواد شوینده ملایم یا به عنوان یک عامل مفید در آزمایش‌های شیمیایی دانش‌آموزان.

از دیگر کاربردهای عملی بی‌کربنات سدیم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  1. در آشپزی: بی‌کربنات سدیم به عنوان یک عامل آرم‌بخار و پخت با فشار مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین به منظور افزایش حجم در شیرینی‌پزی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  2. بهداشت و بهبود خانگی: بی‌کربنات سدیم به عنوان یک تمیزکننده طبیعی برای تمیز کردن محیط خانگی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  3. صنایع شیمیایی: در برخی فرآیندهای صنعتی و تولید مواد شیمیایی به عنوان عامل قمه‌ساز و بافر استفاده می‌شود.

به طور کلی، بی‌کربنات سدیم به عنوان یک ماده چندمنظوره در صنایع مختلف بکار می‌رود و از اهمیت بسزایی برخوردار است.

واکنش‌های شیمیایی کم خطر
واکنش‌های شیمیایی کم خطر

نمایش عملی: یک طرح گام به گام برای اجرای واکنش بی‌کربنات سدیم

مواد لازم:

  1. بی‌کربنات سدیم (باکینگ سودا)
  2. سرکه
  3. دیگ یا بطری تحت فشار

طریقه انجام:

گام ۱: ابتدا دیگ یا بطری را با یک مقدار از بی‌کربنات سدیم پر کنید.

گام ۲: سپس کمی سرکه را به دیگ یا بطری اضافه کنید.

گام ۳: مشاهده کنید که با فعال شدن واکنش بین بی‌کربنات سدیم و سرکه، دی‌اکسید کربن آزاد می‌شود که باعث ایجاد بلندای آب و سرخه در دیگ یا بطری خواهد شد.

این نوع نمایش عملی به عنوان یک نمونه ساده از یک واکنش شیمیایی بین باز (بی‌کربنات سدیم) و اسید (سرکه) قابل اجراست و می‌تواند به‌عنوان یک فعالیت آموزشی یا نمایشی در کلاس‌های آموزش شیمی یا فرهنگ‌سازی علوم مورد استفاده قرار گیرد.

بخش دوم: فسفرسانس شعله و تست شعله

توضیح نظری: گسیل نور و انرژی الکترونی

گسیل نور و انرژی الکترونی فسفرسانس شعله (Flame photometry) یک تکنیک آنالیز شیمیایی است که برای اندازه‌گیری غلظت عناصر فلزی در نمونه‌های شیمیایی استفاده می‌شود. در این روش، نمونه به گونه‌ای تهیه و تحت شعله قرار می‌گیرد که باعث گسیل انرژی الکترونی می‌شود. هنگامی که این انرژی الکترونی به صورت فوتون‌های نوری از شعله گسیل می‌شود، این فوتون‌ها با فسفور خاصی تداخل می‌کنند و باعث ایجاد نوارهای نوری خاصی می‌شوند. اندازه‌گیری این نوارهای نوری، به ما کمک می‌کند تا غلظت عنصر مورد نظر را در نمونه‌ها تعیین کنیم.

تست شعله یک روش دیگر است که در آن نمونه در دمای بسیار بالا قرار می‌گیرد و باعث ایجاد شعله شده و رنگ خاصی در شعله به وجود می‌آید. این روش نیز به عنوان یک روش تشخیصی برای شناسایی عناصر فلزی در نمونه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

هر دو این روش‌ها برای تحلیل و شناسایی عناصر مختلف در نمونه‌های شیمیایی، مخصوصاً در تحقیقات علمی و آزمایشگاهی به کار می‌روند و به ما کمک می‌کنند تا غلظت عناصر مورد نظر را تعیین کرده و تحلیل‌های دقیق شیمیایی را انجام دهیم.

واکنش‌های شیمیایی کم خطر
واکنش‌های شیمیایی کم خطر

آزمایش‌های تست شعله با استفاده از نمک‌های مختلف

آزمایش تست شعله یک روش آزمایشی است که برای شناسایی عناصر فلزی مختلف با استفاده از طیف رنگی شعله استفاده می‌شود. با استفاده از نمک‌های مختلف می‌توان مطالعه و شناسایی این عناصر را انجام داد. به عنوان مثال:

  1. آتش اناریم: با اضافه کردن نمک اناریم (strontium nitrate) به شعله، رنگ قرمز تیره‌ای ظاهر می‌شود.
  1. آتش سدیم: اضافه کردن نمک سدیم به شعله باعث ظهور رنگ زرد شدید می‌شود.
  1. آتش مس: اضافه کردن نمک مس به شعله نیز با نور سبز-آبی و یا از خود یادآور تصویر آتش با رنگ آبی-سبز و ضعیف مرتبط است.

این فعالیت‌ها به عنوان یک آزمایش مشاهده‌ای می‌توانند به دانشجویان یا علاقمندان به شیمی نشان دهنده‌ی ویژگی‌های خاص رنگی عناصر فلزی باشد و درک بهتری از ساختارهای الکترونی و اتمی مواد فلزی را فراهم می‌کند.

توضیح چگونگی ارتباط فسفرسانس شعله با ساختار الکترونیکی

فسفرسانس شعله مرتبط با ساختار الکترونیکی عناصر به این صورت است که عناصری که در شعله حرارت می‌دهیم، الکترون‌های آن در سطوح انرژی بالاتری قرار می‌گیرند (هیجان‌زده می‌شوند) و وقتی به سطح انرژی پایین‌تر برمی‌گردند، فوتون‌هایی با انرژی‌های خاص گسیل می‌کنند که به صورت طول موج‌های مختلف نور قابل مشاهده هستند. این فرآیند انتقال انرژی است که باعث می‌شود ما بتوانیم رنگ‌های مختلف را در شعله ببینیم.

به طور مثال، هنگامی که اتم سدیم حرارت داده می‌شود، الکترون‌هایش جهشی به سطح انرژی بالاتر می‌کنند. وقتی این الکترون‌ها به سطوح پایین‌تر برمی‌گردند، فوتون‌هایی با طول موج حدود ۵۸۹ نانومتر گسیل می‌کنند که ما آن‌ها را به عنوان رنگ زرد می‌بینیم.

هر عنصر بر اساس ساختار الکترونی خود، طول موج‌های متفاوتی را گسیل می‌کند و همین امر موجب می‌شود که تست شعله برای شناسایی عنصر خاص در نمونه‌های شیمیایی مفید باشد.

تجزیه و تحلیل و تفسیر نتایج آزمایش

تجزیه و تحلیل و تفسیر نتایج آزمایش تست شعله در شیمی شامل چند مرحله کلیدی می‌شود:

  1. **مشاهده رنگ شعله**: ابتدا باید رنگ شعله‌ای که هر نمک ایجاد می‌کند را به دقت مشاهده کنیم. هر نمک ممکن است رنگ شعله مخصوص به خود را داشته باشد که بسته به نوع یون فلزی موجود در نمک است.
  1. **تطابق رنگ‌ها با عناصر**: سپس باید رنگ‌های مشاهده شده را با طیف رنگ‌های شناخته شده که هر عنصر ایجاد می‌کند تطابق دهیم. به عنوان مثال، رنگ زرد معمولاً نشان‌دهنده وجود سدیم است، در حالی که رنگ قرمز ممکن است نشان‌دهنده وجود استرونسیم باشد.
  1. **فهم فرآیند**: دریافت که چگونه حرارت باعث هیجان الکترون‌ها و جابجایی آن‌ها به سطوح انرژی بالاتر می‌شود و بازگشت آن‌ها به حالت پایه، انرژی را به صورت فوتون‌های نوری با طول موج‌های مخصوص می‌پراکند.
  1. **بررسی شدت و پایداری رنگ شعله**: علاوه بر رنگ، شدت و پایداری رنگ شعله نیز می‌تواند اطلاعاتی در مورد غلظت یون‌ها یا حضور اختلالات احتمالی در نمونه فراهم کند.
  1. **رفع ناخالصی‌ها و خطاها**: مزاحمت‌هایی مانند وجود چند نوع نمک در یک نمونه یا ناخالصی‌ها می‌توانند تاثیر بر رنگ شعله‌ داشته باشند و باید در تفسیر دقیق نتایج در نظر گرفته شوند.

تفسیر نهایی نتایج باید همه این موارد را در نظر بگیرد و با دقت و احتیاط انجام شود تا از هرگونه تفسیر اشتباه جلوگیری به عمل آید.

بخش سوم: آزمایش‌های مایع دیگر و تغییر حالت

فرآیندها و مراحل تغییر حالت: بخارسازی، ذوب و انجماد

فرآیندهای تغییر حالت مواد شامل تبدیل فازهای مختلف (جامد، مایع، گاز) از یک حالت به حالت دیگر است. مراحل اصلی این تبدیل‌ها شامل موارد زیر است:

  1. **بخارسازی (تبخیر و جوشیدن)**: این فرآیند زمانی رخ می‌دهد که مایع به گاز تبدیل می‌شود. تبخیر در سطح مایع و در دمای کمتر از نقطه جوش آن اتفاق می‌افتد. جوش در کل حجم مایع و در نقطه جوش آن رخ می‌دهد. هنگام انجام آزمایش‌ها، برای تسریع فرآیند جوشیدن از منابع حرارتی مانند بنسن استفاده می‌شود.
  1. **ذوب**: حالتی که در آن جامد به مایع تبدیل می‌شود. این فرآیند در نقطه ذوب ماده روی می‌دهد و نیازمند انرژی گرمایی است تا بتواند باندهای بین مولکولیِ درون جامد را شکسته و حالت مایع را ایجاد کند.
  1. **انجماد**: برعکس فرآیند ذوب، جایی که مایع به جامد تغییر حالت می‌دهد. این هنگامی اتفاق می‌افتد که دمای مایع زیر نقطه انجماد آن کاهش پیدا کند و انرژی گرمایی از مولکول‌ها گرفته شود، به طوری که حرکت مولکولی کند شده و به شکل منظم جامد در می‌آیند.

در آزمایش‌های تغییر حالت معمولاً نوعی شاخص مانند تغییر دما، تغییر حجم یا تغییر فشار برای تشخیص نقطه دقیق تغییر حالت استفاده می‌شود. به عنوان مثال، در یک آزمایش بخارسازی می‌توان از ترمومتر برای تشخیص نقطه جوش استفاده کرد و در یک آزمایش انجماد، می‌توان تغییر فیزیکی حجم مایع را به دقت نظاره کرد تا نقطه انجماد را مشخص کند.

در زمینهٔ آزمایش‌گاهی، کنترل دقیق دما و فشار اجازه می‌دهد تا این فرآیندهای تغییر حالت با دقت بالا و به صورت قابل تکرار مورد مطالعه قرار گیرند.

توضیح آزمایش‌های مربوط به تغییر حالت مثل انجماد ناگهانی و سوپرکولینگ

آزمایش‌های مربوط به انجماد ناگهانی و سوپرکولینگ به بررسی پدیده‌هایی می‌پردازند که در آن‌ها مایعات به دمای پایین‌تر از نقطه انجماد خود سرد می‌شوند، بدون اینکه به فاز جامد تبدیل شوند. در ادامه به توضیح این پدیده‌ها و آزمایش‌های مرتبط با آن‌ها می‌پردازیم:

واکنش‌های شیمیایی کم خطر برای درک بهتر دانش آموزان
واکنش‌های شیمیایی کم خطر برای درک بهتر دانش آموزان
  1.  **انجماد ناگهانی**: هنگامی که یک مایع خالص و بدون ناخالصی به دقت به دمایی پایین‌تر از نقطه انجماد خود خنک می‌شود، گاهی اوقات این مایع به حالت جامد در نمی‌آید و به جای آن، در “حالت سرد شده اضافی” یا سوپرکول یافت می‌شود. اگر به این مایع سوپرکول شده شوک یا ضربه وارد شود یا یک نقطه‌ی عمل‌آوری (مانند یک کریستال یخ) به آن اضافه گردد، انجماد ناگهانی رخ داده و مایع به سرعت به جامد تبدیل می‌شود. این پدیده را می‌توان با سرد کردن یک انبوه از آب مقطر به دقت در یک فریزر دیده و سپس با اضافه کردن یک کریستال یخ کوچک یا با ضربه زدن به ظرف، این فرآیند را فعال کرد.
  2. **سوپرکولینگ (حالت یخ‌زدگی فراگیر)**: این فرآیند زمانی رخ می‌دهد که مایع به دمایی زیر نقطه انجماد خود خنک می‌شود بدون اینکه به حالت جامد درآید. سوپرکولینگ می‌تواند به دلیل فقدان هسته‌های بلوری یا “نقاط عمل‌آوری” برای رشد کریستال یخ رخ دهد. در آزمایش‌های سوپرکولینگ، نمونه‌های مایع را به آرامی خنک می‌کنند تا از بر هم خوردن حالت پایدار مایع جلوگیری شود. وجود سوپرکولینگ می‌تواند با استفاده از ترمومتری دقیق اندازه‌گیری شده و با عبور دادن یک نمونه کنترل شده از دمای نقطه انجماد، بدون تغییر فاز به کریستال یخ، مشاهده گردد.

این آزمایش‌ها باید با احتیاط زیاد و در شرایط کنترل شده انجام پذیرند، زیرا فرآیند سوپرکولینگ و انجماد ناگهانی می‌تواند به سرعت و به صورت غیرقابل پیش‌بینی رخ دهد. این پدیده‌ها در علوم و صنایع گوناگونی مانند متالورژی، شیمی فیزیکی، و مهندسی پزشکی کاربردهای متنوعی دارند.

واکنش‌های شیمیایی کم خطر
واکنش‌های شیمیایی کم خطر

بخش چهارم: دیگر واکنش‌های جذاب شیمیایی

واکنش‌ انفجار بادکنکی با هیدروژن و اکسیژن 

آزمایش انفجار بادکنک با هیدروژن و اکسیژن یک آزمایش کلاسیک در شیمی است که نشان دهنده‌ی واکنش شیمیایی بین هیدروژن (H₂) و اکسیژن (O₂) و تولید آب (H₂O) به عنوان محصول واکنش است. این واکنش می‌تواند با یک جرقه یا شعله آغاز شود و بسیار پرانرژی است. نکات ایمنی در این آزمایش بسیار مهم هستند، چون می‌تواند خطر انفجار وجود داشته باشد.

برای انجام این آزمایش، گام‌های زیر دنبال می‌شود:

  1. **هیدروژن تولید کنید**: ابتدا، بادکنک را با گاز هیدروژن پر می‌کنند. گاز هیدروژن می‌تواند از طریق واکنش فلزات فعال با اسیدها تولید شود.
  1. **احتیاطات ایمنی را اتخاذ کنید**: مطمئن شوید که همه اشخاص دور از محل احتمالی انفجار هستند و از ابزار حفاظت شخصی استفاده کنید.
  1. **بادکنک را به اکسیژن محیط اضافه کنید**: بادکنک پر از هیدروژن را در هوا می‌گیرید که طبیعتاً حاوی اکسیژن است.
  1. **انفجار را آغاز کنید**: یک جرقه یا شعله کوچک به بادکنک نزدیک می‌کنند تا گاز هیدروژن آغاز به سوختن کند. وقتی هیدروژن حرارت ببیند، با اکسیژن موجود در هوا واکنش نشان می‌دهد و باعث ایجاد انفجار می‌شود.

واکنش کلی بین هیدروژن و اکسیژن می‌تواند به صورت زیر نوشته شود:

\[ ۲H₂ + O₂ → ۲H₂O + انرژی \]

این انرژی آزاد شده به صورت نور و گرما ظاهر می‌شود و گاهی انفجاری قوی ایجاد می‌کند. نتیجه نهایی واکنش آب است که معمولاً به صورت بخار در محیط پخش می‌شود.

دقت داشته باشید که این آزمایش باید تحت نظارت دقیق انجام شود و نباید در منزل یا بدون دانش کافی از ایمنی و واکنش‌های شیمیایی انجام گیرد.

تولید پلیمرها (مثل سلاح‌های چسبنده)

تولید پلیمرها به فرایندهای شیمیایی گفته می‌شود که در آنها مولکول‌های کوچک، که مونومر نام دارند، به یکدیگر متصل شده و زنجیره‌های بلندتری تشکیل می‌دهند که پلیمر نامیده می‌شوند. پلیمرها در زندگی روزمره ما نقش بزرگی دارند و از آنها در تولید انواع مختلفی از محصولات، از قبیل پلاستیک‌ها، الیاف مصنوعی، چسب‌ها، رنگ‌ها، و مواد نوینی مثل سلاح‌های چسبنده استفاده می‌شود.

یکی از کاربردهای نوآورانه و خاص پلیمرها که اخیرا توجهات زیادی را به خود جلب کرده، استفاده از آن‌ها در ساخت «سلاح‌های چسبنده» است. از این فناوری می‌توان در موقعیت‌های مختلفی مثل کنترل جمعیت یا مقابله با تهدیدات امنیتی بدون استفاده از خشونت استفاده کرد. اینگونه سلاح‌ها معمولا از یک پلیمر با قابلیت چسبندگی قوی ساخته می‌شوند که می‌توانند به سرعت به پوست یا لباس فرد معاند بچسبند و او را بدون ایجاد آسیب جدی غیرفعال کنند.

پلیمرهای مورد استفاده در سلاح‌های چسبنده ممکن است ویژگی‌های منحصر به فردی داشته باشند، مثلا:

– **قدرت چسبندگی بالا**: تا فرد مورد نظر را سریعاً به یکدیگر یا به سطحی بچسباند.

– **قابلیت انعطاف‌پذیری**: تا حرکت شخص را به گونه‌ای محدود کند که او نمی‌تواند از چسب رهایی یابد.

– **سرعت خشک شدن فوری**: برای جلوگیری از اینکه شخص قبل از سفت شدن چسب بتواند خود را آزاد کند.

این پلیمرها معمولاً توسط سیستم‌هایی مانند اسپری یا فوم به کار گرفته می‌شوند. تولید آنها نیازمند درک دقیق شیمیایی مواد تشکیل دهنده و پروسه‌های پلیمریزاسیون است تا بتوان ویژگی‌های مورد نیاز را با دقت کنترل کرد.

شیمی پلیمریزاسیون می‌تواند شامل واکنش‌های اضافه کردن، که در آنها پیوندهای دوگانه مونومرها باز می‌شوند و به هم متصل می‌شوند (مانند پلی اتیلن و پلی‌پروپیلن)، یا واکنش‌های تراکم، که در آنها مولکول‌های آب یا مولکول‌های دیگر کوچک حذف می‌شوند تا مونومرها به یکدیگر متصل گردند (مانند نایلون و پلی‌استر)، باشد.

منبع خبر ( ) است و پرتال خبری و تفریحی تایم آرامش در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ( 12118 ) را همراه با ذکر موضوع به شماره  09379341003  پیامک بفرمایید.با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه پرتال خبری و تفریحی تایم آرامش مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.
    برچسب ها:
لینک کوتاه خبر:
×
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پرتال خبری و تفریحی تایم آرامش در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • لطفا از تایپ فینگلیش بپرهیزید. در غیر اینصورت دیدگاه شما منتشر نخواهد شد.
  • نظرات و تجربیات شما

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    نظرتان را بیان کنید